Doceervaardigheden voor de werkvorm: de opdracht
Didactiek.
De rol van de docent bij deze werkvorm is wat meer op de achtergrond dan bij de werkvormen monoloog en dialoog; uiteraard blijven de doceervaardigheden besproken bij deze werkvormen hun kracht behouden bij deze nieuwe werkvorm.
De docent heeft nu met name twee rollen:
- stimulator van het leerproces van de deelnemers
- procesbewaker van de leer- en groepsprocessen in de subgroepen
We gaan hieronder op beide rollen in.
De stimulator
Er is geen effectiever middel om mensen bij hun werk te stimuleren, dan door het tonen van aandacht voor de dingen waar ze mee bezig zijn. Hoe de docent dit doet is sterk afhankelijk van zijn persoonlijkheid.
Hieronder een paar suggesties:
- kijken en in de gaten houden heeft op de deelnemers vaak al een stimulerende werking
- lever een bijdrage aan de discussie in een subgroepje door
- stimulerende vragen te stellen
- afwijkende en (licht) provocerende standpunten in te brengen
De procesbewaker
Het opdelen van de groep in subgroepen geeft in eerste instantie een rommelige, ongestructureerde aanblik. Niet ieder is immers met hetzelfde bezig op hetzelfde moment en in de diverse groepjes wordt druk overleg gevoerd. Dit is niet te vermijden; het is zelfs de aantrekkelijke kant van deze werkvorm.
Enkele wenken en suggesties bij het bewaken van het proces:
- maak duidelijk wat de opdracht en het doel is en wat de output van de opdracht moet zijn
- geef aan hoe lang er aan de opdracht gewerkt kan/mag worden; waarschuw elk groepje wanneer de laatste minuten ingaan en ze tot een afronding van de opdracht moeten komen
- zie erop toe dat elk groepje werkt volgens de afgesproken procedure
- grijp tijdig in als een groep afdwaalt, zijpaden gaat bewandelen of de opdracht bij nader inzien toch niet goed begrepen heeft
- moedig achterblijvers aan
- wees scheidsrechter bij onenigheid of conflicten in de subgroepen
« Doceervaardigheden dialoog — Observatielijst bij werkvorm doceren »